Bo
Volpino Italiano

Parcodaini      

Parcodaini is a corruption of the Italian Parco dei Daini, which means deer-park. When we came to live here in 1993, the house had been empty for more than 6 years, after the previous owners stopped the rebuilding because of disagreements. Before that time, when the house was used mainly during holidays, deer were kept here and the house was locally known as 'the Deer-park'.
Living previously in an appartment in the centre of Rotterdam, here we finally had room for a dog. We had a list with qualities we wanted a dog to have: guardian, good with children and other animals, little trimming or brushing, able to be out-doors, half-long coat. We searched in books (the internet was not invented yet) and found some breeds that met our needs, among which the Maremma Sheepdog. We went to shows, where we did not find them and visited a breeder, who at that moment did not have any puppies. The breedclub advised a breeder in Italy and that's how we came to our first Maremma: Erbacedrina. After 1 year we decided to have a male and that's how we got Amaranto. We decided to breed a litter and kept one of the puppies. The Maremma Sheepdog population in Holland is very small and so we went and still go to Italy to visit other breeders in order to be informed about new developments. At one of these visits we came across a Volpino. I thought it a very cute little dog and decided if there was ever to be an opportunity I would like to own one.
That opportunity has now come. In August 2007 we imported a Volpino puppy, official name Anita, called Joli. The major part of the time she lives with my mother in law in Portugal, but sometimes she will stay at my place.
Except 4 Maremma Sheepdog Parcodaini is the residence of 2 cats Polyhymnia and Charybdys and some chicken.

 

     Parcodaini

Parcodaini is een verbastering van het Italiaanse Parco dei Daini, hetgeen hertenpark betekent. Toen wij hier in 1993 kwamen wonen, had het huis 6 jaar leeg gestaan, nadat de vorige eigenaars de verbouwing hadden stilgelegd vanwege onenigheid. Vóór die tijd toen het nog een (vakantie)huisje was, werden er ook herten gehouden en het terrein/huis stond plaatselijk bekend als 'Het Hertenpark'.
Komende van een flat in het centrum van Rotterdam, konden we hier eindelijk een hond nemen. We hadden een lijst met eisen, waaraan het ras moest voldoen: waaks, goed met kinderen en andere huisdieren, weinig onderhoud qua borstelen en trimmen, buiten kunnen zijn, halflang haar. We zochten in boeken en encyclopedieën (internet was nog niet uitgevonden) en kwamen bij een aantal rassen uit, waaronder de Berghond van de Maremmen. We gingen kijken op tentoonstellingen, waar we ze niet vonden en bezochten een fokker, die op dat moment geen puppen had. Door de rasvereniging werd ons een fokker in Italië aangeraden en zo deed onze eerste Maremma september 1993 haar intrede: Erbacedrina. Na ruim 1 jaar besloten we er een reu bij te nemen, Amaranto. We besloten een keer een nestje te fokken en uit een volgend nestje behielden we een teefje. De populatie Maremma's in Nederland is zeer klein en dus gingen en gaan we ieder jaar naar Italië om fokkers te bezoeken en op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen binnen dit ras. Bij één van deze Italiaanse fokkers stuitten wij op een Volpino Italiano. Ik vond het een enig hondje en besloot om als het er ooit nog eens van zou komen een Volpino aan te schaffen.
Die tijd is nu aangebroken. Door weliswaar wat minder plezierige persoonlijke samenloop van omstandigheden deed zich de gelegenheid voor een Volpino te importeren. Anita zoals ze officieel heet, roepnaam Joli, zal voor een groot gedeelte van de tijd bij mijn schoonmoeder wonen in Portugal, en komt af en toe logeren. Behalve nu 4 Maremma behoren bij Parcodaini ook nog 2 katten Polyhymnia en Charybdys en een aantal kippen.

 

Home | Contact | Copyright | Parcodaini Maremma Sheepdog | design: Template Shaker
Copyright © 2014, Parcodaini. All Rights reserved